Een meerderheid van de Nederlanders meent dat vissen pijn, angst en stress ervaren en verwondingen oplopen tijdens het hengelen. Zij zijn overwegend van mening dat het hengelen geen diervriendelijke bezigheid is en geen geschikt middel is om kinderen respect voor dieren bij te brengen.
![zeedieren hengelen](https://afbeeldingen.animalstoday.nl/piepvandaag-schuttersvis.jpg)
Slechts 10% van de ondervraagden meent dat vissen vanwege het hengelen geen angst, pijn en stress ervaren en geen verwondingen oplopen. Dit is de uitkomst van een eind 2013 gehouden representatieve steekproef onder 1.024 Nederlanders tussen 18 en 70 jaar door onderzoeksbureau Motivaction in opdracht van Stichting Vissenbescherming en Dierenbescherming Amsterdam. Vergeleken met een enquête over hetzelfde thema uit 2002 valt het op dat het percentage Nederlanders dat meent dat de vissen bij het hengelen geen letsel oplopen of vindt dat dit geen bezwaar is, is gedaald van 15 naar 10%.
Ruim de helft van de Nederlanders vindt dat het hengelen de vis niet mag verwonden (52%), en dat de vis ook geen pijn, angst of stress mag worden toegebracht tijdens het hengelen (54%). In de enquête is ook gevraagd of het hengelen door volwassenen en kinderen verboden dient te worden. Ondanks de overwegende bezwaren tegen het hengelen is een minderheid voor een verbod op het hengelen door volwassenen (14%) respectievelijk kinderen (18%).
Opmerkelijk in de uitkomst van de enquête is dat ondervraagden aan het eind van de enquête, na te hebben nagedacht over de mogelijke nadelige effecten van het hengelen voor de vissen, desgevraagd hun mening bijstelden. Ze vinden het hengelen minder vaak een diervriendelijke vrijetijdsbesteding (van 18 naar 13%) en vinden vaker dat het hengelen door volwassenen (van 14 naar 21%) en door kinderen (van 18 naar 26%) verboden moet worden.
Voor Stichting Vissenbescherming en Dierenbescherming Amsterdam is de enquête een aansporing om de informatie met betrekking tot de hengelsport aan te scherpen. Vissen hebben een geringe aaibaarheidsfactor, ze kunnen niet schreeuwen als ze pijn voelen. Dat vissen angst, stress en pijn kunnen ervaren is inmiddels in tal van wetenschappelijke studies aangetoond. In 2003 lieten de onderzoekers van het Roslin-instituut en de universiteit van Edinburgh, Lynne U. Sneddon, Victoria A. Braithwaite en Michael J. Gentle, de aanwezigheid van pijnreceptoren rond de bek en op de kop van vissen zien (‘Do fishes have nociceptors: evidence for the evolution of a vertebrate sensory system’, Proceedings of the Royal Society B, 2003). Vissen hebben evenals mensen verschillende soorten zenuwen voor respectievelijk acute pijn en voor een langduriger, zeurderig pijngevoel.
Professor Gert Flik, dierfysioloog aan de Radboud Universiteit in Nijmegen, zegt over de pijn- en stressbeleving van vissen het volgende (uitzending Kassa 15 maart 2014):
“Wij kunnen echt laten zien dat de stressrespons van een vis essentieel vergelijkbaar is met de stressrespons van jou en mij. Alle hormonen die wij, de meeste mensen in ieder geval, ook kunnen associëren met pijn en stress, die worden in vissen ook gemaakt en functioneren in vissen net zoals bij ons.”
Kijk hier die uitzending terug
Stichting Vissenbescherming en Dierenbescherming zijn ervan overtuigd dat goede voorlichting mensen er uiteindelijk van gaat overtuigen dat hengelen voor de sport of ter ontspanning niet meer van deze tijd is. Een dier wordt verwond en pijn en stress toegebracht enkel voor amusement. Met goede voorlichting moet je jong beginnen. Stichting Vissenbescherming en Dierenbescherming Amsterdam zijn bezig met de ontwikkeling van een scholenvoorlichtingspakket over de negatieve effecten van het hengelen op de vissen. De pakketten worden in het najaar aangeboden op scholen en BSO’s.
Strijd mee tegen dierenleed!
Related posts
6 Comments
Comments are closed.
Blog Karen Soeters
Strijd mee tegen dierenleed!
Door (maandelijkse) donateur te worden, bied je een constante stroom van hulp die essentieel is voor redding en verzorging van oorlogsdieren in Oekraïne. Elke bijdrage, groot of klein, eenmalig of periodiek, maakt een verschil. Help je ook mee?
@ Jan :
Je hebt de klok gehoord, nu de klepel nog vinden.
Er is wel een duidelijk verschil tussen de echte visser en de recreatie vissers.
De echte vissers behandelen de vis met respect, hanteren een catch and release methode en weten hoe ze de vis moeten behandelen van aanbeet tot terugzetten waarbij de vis ongeschonden weg kan zwemmen.
De recreatievisser, dat is het kaf tussen het koren en hebben werkelijk geen idee waar ze mee bezig zijn.
We moeten wel een rijbewijs hebben om een auto te besturen, maar een vispas is zo te koop en iedereen kan zo een hengeltje uitwerpen zonder ook maar één keer na te denken over het welzijn van de vissen. Daar stoor ik me ook vreselijk aan en daar kunnen HSV en SVN nog wel een bijdrage aan leveren.
Gelukkig doen ze dat al via VisTV en laten daar ook duidelijk zien hoe ze met de vissen om moeten gaan.
Als de PVDD aktie wil ondernemen, laat ze dan eens meer zendtijd regelen voor zulke programma’s.
En juist voor kinderen die zonder begeleiding aan het vissen zijn is het een taak van de ouders om de lokale HSV te vragen of ze jeugd dagen organiseren, zo ja, meteen inschrijven.
Daarnaast is het zelfs verplicht dat kinderen onder begeleiding moeten vissen, alleen de politie en verenigingscontroleurs hebben niet de tijd om alles te controleren helaas.
Het zijn niet alleen de polen, russen e.d., maar ook zeer zeker onze medelanders die wel een klok hebben gehoord maar de klepel nooit zullen vinden.
Ron, nee hoor ik weet heus wel dat er vissers zijn die voorzichtig hun vangst weer in het water doen en dat er idioten zijn die hun gevangen vis weer hard in het water gooien, zie dat bijna dagelijks bij ons in de buurt, maar het feit blijft dat je geen vis pijnloos kunt vangen en helaas moet ik bekennen dat ik vroeger als kind ook op een walgelijke manier heb gevist door onwetendheid en daarom moet je kind niet leren vissen, maar in eerste instantie laten zien, wil je wel vissen.
Wat een raar idee is dat toch dat veel mensen zich zelf wijs maken dat vissen geen gevoel hebben en geen pijn lijden. Vissen zijn uiterst gevoelige dieren die reageren op stromingen, aanwezigheid van voedsel en andere dieren. Maar vissen kunnen niet schreeuwen. Als zij zouden kunnen schreeuwen zou het door merg en been gaan. Ieder mens met een beetje gevoel zou dat toch moeten beseffen. Zelfs ondanks dat er al talloze wetenschappelijke bewijzen zijn wordt het genegeerd.
Ik erger me dood als ik kinderen zonder ouders zie vissen, die hebben geen idee hoe en wat ze moeten doen als ze beet hebben.
Het is dus zeker goed dat er voorlichting gegeven gaat worden, ik weet dat er in onze woonplaats, de visvereniging, een soort van cursus geeft voor kinderen.
“De meerderheid van de Nederlandse bevolking”… at nog een lekkere portie kibbeling bij de vis’boer’, op weg naar de Kilo-Knallers.
Bij volwassen mannen heb ik vaak het idee dat dit de manier is om hun vrouw te ontlopen en dat ze dan ook geen klusjes hoeven doen, ze gaan dan liever luieren aan het water en visjes mishandelen.
Het is helemaal lachwekkend als je ziet wat ze allemaal bij zich hebben, een kar vol spullen, net of ze een maand op overlevingstocht gaan.
Duizenden euro,s verspild voor het martelen van vissen, voor de broodnodige rust aan het water en dat terwijl je ook gewoon in de natuur kunt gaan zitten mediteren, eventueel met hengel met snoer, maar verder niets.